
Enkele ervaringen met het spel zijn dat er maar 3 oefeningen per dag gedaan hoeven te worden en dat een volgend level pas weer de volgende dag gehaald kan worden. Dat frustreerde sommige cursisten wel. Het tegen elkaar spelen stimuleerde de cursisten wel om beter te worden en er werd dan ook thuis meer geoefend. De eerstgekozen groep was zich vooral aan het voorbereiden op medisch rekenen en vond dat de basisvaardigheden die ze met dit spel konden trainen nog niet ver genoeg gingen.Het spelen van het spel begon na 4 weken wel te vervelen, dus bij volgende groepen is gekozen voor een maximum van 3 weken. Uit toetsen aan het begin en het eind bleek vooral dat de rekensnelheid aardig was verbeterd.
Natuurlijk kon er tijdens de sessie ook even met de Nintendo's gespeeld worden maar helaas waren er aanvankelijk wat verbindingsproblemen en kon niet iedereen bij de gezamenlijke spel aansluiten. Bij een tweede poging ging het beter en werd hier en daar fanatiek gegamed. Uiteindelijk kon een winnaar worden bepaald. Zo kon iedereen aan den lijve ondervinden hoe de adrenalinespiegel kan oplopen bij een dergelijk spel.
Naderhand was er nog een korte discussie over de inzet van dergelijke, misschien wel wat "kinderachtige", tools in het mbo. Enkele reacties waren dat dit goed kan werken voor het remediërende deel van het rekenonderwijs. Het tegen elkaar spelen, het competitie-element werd ook als motiverend gezien. Een handzaam apparaatje is makkelijker mee te nemen dan een laptop en je kunt ermee in de bus spelen, of 's avonds in bed. Verder ligt de kracht ook in het hoge gadgetgehalte van de Nintendo.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten